Franciszkanie.pl - serwis informacyjnyFranciszkanie.pl - serwis informacyjny

Do nieba przez ziemię, ale tylko z Panem!

12.05.2018 Prugar Andrzej

„Niestety coraz częściej widzę, że dobrzy ludzie mające wyższe wykształcenie teologiczne i filozoficzne, niekoniecznie są wierzący… wierzą w to, co piszą, ale czy jest to dla nich żywa wiara? (…) Wiara to dynamit, którym żył Kościół w pierwszych wiekach swego istnienia. Jej potęga obaliła państwo rzymskie - bez żadnej wojny, broni atomowej. To siła wiary prostych ludzi doprowadziła do tego, że wreszcie Rzym przestał być państwem pogańskim, a stał się chrześcijańskim. Ci ludzie nie byli teologami. Ktoś powie: „Nie do wiary”.  Tak, wiara jest nie do wiary. W późniejszych wiekach teologowie słusznie próbowali przybliżyć nam pojęciowo jej tajemnicę. Ale sama wiara wykracza ponad wszelkie pojęcia” (o. Joachim Badeni OP, Judyta Syrek, Uwierzcie w koniec świata, s. 90). 

Wiara to nie tylko konkretna sformułowana treść, ale odpowiedź na działanie Boga i Boże wezwanie. Bóg jest Królem - według Psalmu 68 - który wkracza w świat. Świat zaś to suchy step, zniszczony przez wrogów Boga, grzeszników. Na stepie, duchowej pustyni egzystuje człowiek. Przez jeden naród, a potem przez swojego Syna sprowadza deszcz łaski na świat i prowadzi ludzi przez świat ku sobie. Każdy kto uwierzy w Ewangelię, wchodzi „w pochód Boga przez świat”, wkracza na Bożą drogę, drogę Syna Bożego, otrzymuje dary, dzięki którym może mieć udział w przemianie świata, przygotowaniu świata na powtórne przyjście Chrystusa i wejście do Jego Chwały.

„Każdemu zaś z nas została dana łaska według miary daru Chrystusowego. Dlatego mówi Pismo: "Wstąpiwszy na wysokości, wziął do niewoli jeńców, rozdał ludziom dary". Słowo zaś „wstąpił” cóż oznacza, jeśli nie to, że również zstąpił do niższych części ziemi? Ten, który zstąpił, jest i Tym, który wstąpił ponad wszystkie niebiosa, aby wszystko napełnić” (Ef 4,7-10; por. Ps 68,19).

„Tylko Chrystus, Ten, który <wyszedł od Ojca>, może <wrócić do Ojca> (J 16,28)… Człowieczeństwo pozostawione swoim własnym siłom nie ma dostępu do <domu Ojca> (J 14, 2), do życia i do szczęścia Bożego. Jedynie Chrystus mógł otworzyć człowiekowi taki dostęp: <Jako nasza Głowa wyprzedził nas do niebieskiej Ojczyzny, aby umocnić naszą nadzieję, że jako członki Mistycznego Ciała również tam wejdziemy>" (z Prefacji na ur. Wniebowstąpienia, Katechizm Kościoła Katolickiego, p. 661).

Przy wniebowstąpieniu Jezus wzywa apostołów, aby świadczyli o Nim, o Jego słowach i czynach, w których jest siła oczyszczenia świata, przemiany serc. Przestrzega przed czystą spekulacją polityczną (np. kiedy zostanie odrodzone królestwo Izraela) i wzywa do oczekiwania na moc Ducha Świętego (Dz 1,1-11).

Myśli i słowa apostołów mają być przeniknięte Duchem Świętym, mocą z wysoka i to będzie ich główna misja budzenia wiary w świecie. Żywej wiary! Wiary, która jest potwierdzona wieloma i różnorodnymi znakami, które „krzyczą” o obecności Zmartwychwstałego i o królestwie Boga pomiędzy nami (Mk 16,15-20). Jeśli Kościół ma coś "budować" i pomnażać, to wiarę w ludziach. Właśnie dlatego Jezus "ustanawia jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami dla przysposobienia świętych do wykonywania posługi, celem budowania Ciała Chrystusowego, aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa" (Ef 4, 11-13). 

Pierwsza i podstawowa misja to konfrontowanie ludzi - ubogich i bogatych - ze Światłością jaką jest Zmartwychwstały Pan! To On uwalnia od zła, demonów, chorób, braku jedności i wszelkiej trucizny. Znaki, cuda nie są oczywiście celem - choć to konkretne owoce wiary, ale celem jest zdrowy człowiek o żywej wierze, który zmienia oblicze tego świata, zmienia w Imię Boga i mocą Jego Syna! Ostatecznie to przecież „dom Ojca jest naszą <ojczyzną>. To właśnie z ziemi Przymierza grzech skazał nas na wygnanie, a nawrócenie serca sprawia, że możemy powrócić do Ojca w niebie. To w Chrystusie zostały pojednane niebo i ziemia, gdyż sam Syn <zstąpił z nieba> i sprawił, że możemy się tam dostać razem z Nim przez Jego Krzyż, Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie (Katechizm Kościoła Katolickiego, p. 2795).

Andrzej Prugar OFMConv

fot.: Świt w Brehowie (Słowacja) z widokiem na klasztor, zdjęcie zrobione przez braci uczestniczących w miesięcznych rekolekcjach przed ślubami wieczystycmi w 2010 r.

 



Ta strona wykorzystuje pliki typu cookie. Jeżeli nie wyrażasz zgody na ich zapisywanie, wyłącz ich obsługę w ustawieniach swojej przeglądarki.
Zamknij