Franciszkanie.pl - serwis informacyjnyFranciszkanie.pl - serwis informacyjny

Góra świątyni Pańskiej

01.12.2019 Andrzej Zając

I nastał nowy czas. Adwent – czas oczekiwania na przyjście Pana, czas czujności, mądrości i nadziei. Jak czekać? Wytrwale i mądrze, z niewzruszoną pewnością, że przyjdzie. A trzeba mądrości, by nie utopić się w wodach potopu: nieprawości, bezbożności, fałszu i złudzeń. Stąd wezwanie: „Chodźcie, wstąpmy na górę Pańską, do świątyni Boga Jakuba! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami”. Kto jest na górze, tego wody najgorszej ulewy nie pochłoną.

Góra świątyni Pańskiej to Kościół. Z tej góry widać znakomicie całą panoramę ludzi, życia i zdarzeń. Na dole widać tylko fragmenty, które trudno układać w całość. W Kościele jest wszystko, co potrzebne, by widzieć tak, jak widzi Bóg, w świetle prawdy. Są sakramenty, jest słowo Boże, jest żywy Bóg. To On daje mądrość i On pokazuje swoje drogi, po których można iść bezpiecznie. Z góry świątyni Pańskiej widać całą sieć Jego dróg, i widać cel, do którego zmierzają.  

Kościół jest miejscem schronienia, bo „góra świątyni Pańskiej stać będzie mocno na szczycie gór”. Człowiek Boży nie patrzy na nikogo z góry, ale patrzy mądrze z góry świątyni Pańskiej. Patrzy tak również wtedy, gdy jest na dole, bo nosi w sobie niezatarty widok, jaki daje mu świątynia. I porzuciwszy „uczynki ciemności”, nosi na sobie „zbroję światła”, która chroni go od złego i pozwala szczęśliwie dotrwać aż do dnia przyjścia Pana.

 

 


Dobra lektura na Adwent:

Andrzej Zając, Lubię, jak na mnie patrzysz. Światło, piękno, spotkanie, Kraków 2019.



Ta strona wykorzystuje pliki typu cookie. Jeżeli nie wyrażasz zgody na ich zapisywanie, wyłącz ich obsługę w ustawieniach swojej przeglądarki.
Zamknij