Franciszkanie.pl - serwis informacyjnyFranciszkanie.pl - serwis informacyjny

Jak dzień święty święcić

27.10.2019 . kg

Lublin | Klasztor bł. Jana Dunsa Szkota

Czy i jak warto dzień święty święcić? O zapomnianym Apelu Kościołów w Polsce o poszanowaniu i świętowaniu niedzieli na naszym portalu opowiadał o. Marek Fiałkowski OFMConv. Przypominamy jego refleksję.

DZIEŃ ŚWIĘTY ŚWIĘCIĆ

20 stycznia 2015 r. przedstawiciele Kościoła rzymskokatolickiego i siedmiu Kościołów zrzeszonych w Polskiej Radzie Ekumenicznej podpisali apel do władz, pracodawców i ludzi pracujących o poszanowaniu i świętowaniu niedzieli. Wydaje się, że ten ekumeniczny apel nie został w Polsce szczególnie zauważony. Być może jesteśmy trochę zniechęceni brakiem reakcji władz na rozmaite inicjatywy obywateli, a może wielu z nas przyzwyczaiło się do takiego przeżywania niedzieli, w którym trudno dostrzec jej sakralny charakter, a „świętowanie” sprowadza się do niezbyt wyszukanej rozrywki i nierzadko bezrefleksyjnego kopiowania zachowań innych, podsuwanych przez modę lub przyzwyczajenia. Tymczasem wspomniany apel zachęca, aby przynajmniej jeden dzień w tygodniu poświecić Bogu, sobie i bliźniemu.

1. Dzień dla Boga

Niedziela jest dla wierzących dniem świętowania zmartwychwstania Chrystusa. Nawiązuje zatem do fundamentu chrześcijańskiego życia, którym jest wiara w Jezusa Chrystusa, który umarł i zmartwychwstał, aby nas zbawić. Wspominanie misterium paschalnego, najważniejszego wydarzenia w historii zbawienia, winno odsunąć wszystko inne na drugi plan. Dlatego w centrum niedzieli jest Eucharystia, w której – jak w soczewce – skupiają się wszystkie tajemnice naszej wiary. Idziemy na niedzielną Mszę św., aby we wspólnocie naszych sióstr i braci słuchać Mistrza z Nazaretu, zasiadać z Nim do Wieczerzy i karmić się Jego Ciałem i Krwią, iść z Chrystusem pod krzyż, przeżywać radość z Jego zmartwychwstania i wreszcie, napełnieni Duchem Świętym, nieść Dobrą Nowinę o zbawieniu całemu światu.

Niedziela, jako dzień Pański, domaga się aby świętować ją w duchu wiary, przede wszystkim jako dzień dla Boga. Jest to wyzwanie dla rodziny, będącej domowym Kościołem. Św. Jan Chryzostom († 407), który nazywał rodzinę „małym Kościołem” uważał, że do domu rodzinnego należy przenieść atmosferę kościoła, w którym sprawowano liturgię, czytano i komentowano Pismo św., nauczano prawd wiary, zbierano jałmużnę dla ubogich, w którym wszyscy byli równi i realizowali przykazanie miłości Boga i bliźniego. Jest to zaproszenie do przywrócenia zwyczaju czytania Biblii w domu, wspólnej modlitwy, celebrowania i udziału w nabożeństwach, czytania prasy i książek religijnych oraz wspólnego oglądania filmów o tematyce religijnej.

2. Dzień dla siebie

Świętowanie niedzieli łączy się z wolnym czasem, jest okazją do odpoczynku. Biblijny obraz stworzenia świata ukazuje Boga jako „pracującego”, ale także „odpoczywającego”. Odpoczynek należy zatem uznać nie tylko za nakaz, ale i dar Boży, związany z życiem i pracą człowieka. Św. Jan Paweł II przypominał, że cykl pracy i odpoczynku wpisany jest w ludzką naturę i pozostaje zgodny z wolą Bożą. Odpoczynek jest w pewnym sensie rzeczą „świętą”, pozwalającą człowiekowi nie tylko wyrwać się z rytmu codziennych, pochłaniających go zajęć, ale także uświadomić sobie, że Bóg jest Stwórcą i wszystko od Niego zależy (List Dies Domini o świętowaniu niedzieli nr 65).

Według Apelu Kościołów w Polsce o poszanowaniu i świętowaniu niedzieli traktowanie niedzieli jako zwykłego dnia, pozbawionego wyjątkowego charakteru może prowadzić do pracy ponad miarę, rezygnacji z udziału w niedzielnych nabożeństwach, zaniedbywania, czy nawet pozbawiania człowieka prawa do odpoczynku. Tymczasem niedziela powinna być tym jednym dniem w tygodniu, który trzeba poświęcić na wypoczynek fizyczny, intelektualny i duchowy, dla dobra własnej rodziny, społeczeństwa, ale także dla siebie samego.

3. Dzień dla bliźniego

Sygnatariusze apelu o poszanowanie i świętowanie niedzieli podkreślają, że bogactwo dnia Pańskiego jest dla chrześcijan powodem do radości, której nie mogą zatrzymać tylko dla siebie. Dobra Nowina o zbawieniu w Jezusie Chrystusie mobilizuje, aby odważnie głosić ją innym. Zwłaszcza niedziela nastraja, aby ofiarować swój czas bliskim i potrzebującym. Świętowanie niedzieli przy wspólnym stole, czas na spotkania i rozmowy, spacery, wyjazdy, odwiedzanie krewnych i przyjaciół, słowem „tracenie” czasu dla drugiego człowieka, to ważne świadectwo i sposób na dobre przeżywanie dnia Pańskiego.

Szczególnego znaczenia nabiera w tym kontekście pamięć o samotnych, chorych, odrzuconych i zapomnianych. Nierzadko dla nich niedziela i inne dni świąteczne są najtrudniejsze, gdyż często potęgują ich cierpienie i wykluczenie. Obecność drugiego człowieka, dyskretna pomoc, modlitwa, zaproszenie do wspólnego stołu to tylko niektóre działania, które można podjąć w niedzielę, ukazując solidarność z każdym człowiekiem, dla którego Chrystus umarł i zmartwychwstał.

*****

Można powiedzieć, że świętowanie niedzieli opiera się na fundamencie najważniejszego przykazania: miłości Boga i bliźniego. Wyjątkowy czas dnia Pańskiego skłania do oddania czci Bogu oraz mozolnego kształtowania postawy miłości drugiego człowieka, miłości takiej, której sami pragniemy dla siebie. To właśnie pozwala nam odkryć, że pierwszy dzień tygodnia jest dla Boga, dla bliźniego i dla mnie samego.

Marek Fiałkowski OFMConv

KUL Lublin



Ta strona wykorzystuje pliki typu cookie. Jeżeli nie wyrażasz zgody na ich zapisywanie, wyłącz ich obsługę w ustawieniach swojej przeglądarki.
Zamknij