Franciszkanie.pl - serwis informacyjnyFranciszkanie.pl - serwis informacyjny

„Noc się posunęła, a przybliżył się dzień” (Rz 13,11).

01.12.2019 Andrzej Prugar

Dlaczego, z jakiego powodu noc jest coraz krótsza, a może coraz bardziej jaśniejsza? Żeby to zrozumieć, należy zapytać o jaką noc chodzi. Noc jako symbol ciemności wywołanych grzechem zaczęła wraz z pierwszym grzechem człowieka. Zauważmy, że Zbawiciel rodzi się w nocy, a drogę do Niego wskazuje gwiazda. Właśnie narodziny Jezusa w Betlejem są absolutnym przełomem w ciemnościach nocy ludzkości. Jesteśmy już więc bliżej dnia ostatniego, kiedy zostanie pokonany ostatecznie i na zawsze grzech i śmierć, i wszelka ciemność w naszym życiu. Jednak koniec tej nocy, dzień i sąd objawi rzecz znamienną: jeden i jedna będą zabrani, a inni zostawieni, choć teraz razem są "na polu" czy razem "przy żarnach". Jedni zabrani do światła, inni pozostaną w ciemnościach (Mt 24,40-41).

Rozumieć tę chwilę, ten czas (por. Rz 13,11), to odkryć na nowo, że Jezus Zbawiciel jest pośród nas, w naszej nocy. Być z Nim, a nie wpatrywać się w ciemność to jedyna droga ku zakończeniu nocy, początku dnia, który nie będzie miał końca.

Można się jednak przyzwyczaić do nocy, jakoś zacząć egzystować przy sztucznym świetle, albo sobie wmawiać, że ciemność nocy to złudzenie. Skoro jest jedzeni, picie, możliwość realizowania każdej pożądliwości, to czym się przejmować.

Bóg jest jak złodziej, który chce nas wykraść z tej nocy, ale tylko ci, którzy „rozumieją chwilę” zawsze są gotowi na wyjście z tego świata. W tym "rozumieniu chwili" sprawdza się w każdej chwili, czy wierzymy czy nie, czy słuchamy Boga, czy nie, czy szukamy Zbawiciela czy ciemności. 

„Noe wszedł do arki…” (Mt 24,48). Arką jest krzyż i to wszystko, co Zbawiciel zostawił po sobie, rodząc się pośród ciemnej naszej nocy. Wejść do Arki to rozpocząć Adwent. Wznieść się ponad potop słów, czynów i zdeprawowania. Kto się zwiąże z Jezusem nie tylko nic mu nie szkodzi, ale pomoże wyczekiwać mocnego portu „na górze” (Iz 2,1-3) i gwiazdy porannej: „Jam jest Odrośl i Potomstwo Dawida, Gwiazda świecąca, poranna” (Ap 22,16).

Andrzej Prugar OFMConv

fot.: fr.ap, WSD OFMConv, Kraków

 



Ta strona wykorzystuje pliki typu cookie. Jeżeli nie wyrażasz zgody na ich zapisywanie, wyłącz ich obsługę w ustawieniach swojej przeglądarki.
Zamknij