Franciszkanie.pl - serwis informacyjnyFranciszkanie.pl - serwis informacyjny

O św. Franciszku i pokorze

13.07.2019 . kg

Franciszkanie.pl | Redakcja portalu

Zapraszamy do lektury fragmentu „Zwierciadła doskonałości”, w którym widzimy jak św. Franciszek chciał, by tylko Bogu była przypisana chwała i cześć z powodu wszystkich jego dobrych słów i czynów.

Cimabue / Św. Franciszek z Asyżu

 

Gdy głosił kazanie ludziom na placu miejskim w Terni, natychmiast po zakończeniu kazania powstał biskup tego miasta, człowiek prawdziwie mądry i uduchowiony i powiedział do ludu: „Pan od samego początku, odkąd zaszczepił i zbudował swój Kościół, zawsze zdobił go świętymi mężami, którzy uszlachetniali go słowem i przykładem. Teraz zaś, w tej ostatecznej godzinie oświecił go przez tego biednego, niepozornego i niewykształconego człowieka – Franciszka. Uczcie się stąd kochać i czcić Pana, i strzeżcie się grzechu, bowiem nie uczynił tak żadnemu narodowi”.

Powiedziawszy to, biskup zstąpił z miejsca, z którego przemawiał i udał się do katedry. Błogosławiony Franciszek przystąpił do niego, pochylił się przed nim, a upadając do jego stóp, powiedział: „Zaprawdę, powiadam ci, Panie, żaden człowiek na ziemi nie uczcił mnie nigdy tak, jak ty to uczyniłeś dzisiaj. Inni ludzie mówią bowiem: on jest świętym człowiekiem, przypisując chwałę i świętość mnie, a nie Stworzycielowi. Ty jednak w mądrości swojej oddzieliłeś to, co próżne od tego, co cenne”.

Ilekroć bowiem błogosławiony Franciszek był chwalony i nazywany świętym, tak na to odpowiadał: „Nie jestem jeszcze pewien, czy nie będę miał synów i córki; w jakimkolwiek bowiem czasie Pan cofnąłby mi skarb, który mi powierzył, cóż pozostałoby mi innego poza ciałem z duszą, które posiadają również niewierni? Powinienem być głęboko przekonany, że gdyby Pan takich dóbr, jakie mnie powierzył, udzielił rozbójnikowi lub człowiekowi niewiernemu, wierniejszymi ode mnie okazaliby się dla Pana. Jak bowiem w obrazie Pana i Matki Bożej malowanym na desce odbiera cześć sam Pan i Matka Boga, deska bowiem i malowidło niczego dla siebie nie zatrzymują, tak i sługa Boży jest jakby obrazem Boga, w którym Bóg doznaje uwielbienia z powodu swego dobrodziejstwa; on sam jednak nie powinien niczego zatrzymywać dla siebie, bo w oczach Bożych znaczy mniej niż drewno i malowidło, co więcej – jest czystą nicością. Dlatego cześć i chwałę należy oddawać samemu Bogu, a sobie zatrzymywać zawstydzenie i udręczenie, dopóki żyjemy wśród nędzy tego świata”.

(Zwierciadło doskonałości. Redakcja większa)



Ta strona wykorzystuje pliki typu cookie. Jeżeli nie wyrażasz zgody na ich zapisywanie, wyłącz ich obsługę w ustawieniach swojej przeglądarki.
Zamknij