Franciszkanie.pl - serwis informacyjnyFranciszkanie.pl - serwis informacyjny

Odnaleźć Księgę (Niedziela Słowa Bożego)

22.01.2022 Andrzej Prugar

„Cały lud bowiem płakał, gdy usłyszał te słowa Prawa…” (Ne 8,9).

Są, jak się zdaje, przynajmniej dwa powody łez, o których czytamy w powyższym zdaniu. Pierwszy powód to sama moc słowa Bożego, które Żydzi i w ogóle Semici traktują o wiele głębiej niż my, ludzie zachodu, czy kultury greckiej. Słowo Boże nie tylko daje intelektualne poznanie, ale jest rzeczywistością, w której jest i działa z mocą Boża Obecność. Słowo Boga jest równoznaczne z działaniem Boga! Tak więc słowo nie tylko brzmi, ale rzeczywiście stwarza, zbawia, prowadzi. Naród jest tuż po niewoli, chce odbudować ojczyznę. Stracili wszystko, są pośród ruin, ponieważ nie słuchali Boga. Żyli według własnego uznania. Kiedy jednak stracili wszystko - stali się na tyle dojrzali, aby ponownie usłyszeć Boga i właśnie zaczęli być stwarzani na nowo. To radość i ból dla grzeszników. Słuchacze Słowa płaczą jeszcze z drugiego powodu. Księga Prawa dobitnie czytana i objaśniana pokazuje rozdźwięk pomiędzy życiem osobistym, życiem całej wspólnoty, a tym, co mówi Bóg. Słuchający Głosu Bożego zobaczyli jak daleko odeszli od Boga i ile należy uczynić, aby Bóg dla narodu był Tym, Który Jest, i od Którego wszystko pochodzi.

„Słowa Twe, Panie, są duchem i życiem” (J 6,63c).

Fakt, że za słowem Bożym stoi Osoba - Bóg sam, uświadamia nam refren dzisiejszego Psalmu. To są słowa Jezusa, Słowa Wcielonego. W synagodze, w Kafaranum, Jezus powiedział zdanie, które chyba najgłębiej pokazuje rozumienie słowa Bożego przez Żyda i Mesjasza. Do tego kto słucha, czyta i przyjmuje Słowo, przychodzi Duch Święty i daje mu swoje Życie: "Słowa, które Ja wam powiedziałem, są duchem i są życiem" (J 6,63c). Dziś jesteśmy w innej synagodze, w Nazarecie, aby zobaczyć to samo - tożsamość Księgi, Świętego Zwoju, z Jezusem, Synem Bożym! „Dziś spełniły się te słowa” (Łk 4,21). Oto Zwój-Księga staje się świętą bramą, oknem, mostem, który łączy moje dziś z Jego Obecnością i wiecznym trwaniem, z Jego życiem i z Jego Duchem! Tylko Jezus posiada w pełni Ducha Świętego, dlatego może Go udzielić nawet przez jedno zdanie z Pisma Świętego.

„…Abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski Pana” (Łk 4,18).

Tylko ubogi, czyli człowiek, który bierze pod uwagę Boga w swoich decyzjach doświadczy, że Ewangelia to nie teoria i abstrakcja, ale droga do prawdziwego bogactwa ducha. Nie potrzebujemy wiele, aby żyć w Duchu Jezusa. Kiedy jednak jesteśmy chciwi to nic nas nie nasyci, a Dobra Nowina - Jezus - jest za mały na nasze ambicje. Płyniemy na statku komfortu jak ludzie na Titanicu, myśląc, że jesteśmy niezniszczalni. Zamykamy się sami w więzieniu bez wyjścia. Jednak już wielu więźniów, zniewolonych, zostało uwolnionych przez jedną przeczytaną czy ogłoszoną im stronicę Ewangelii. Owszem, jesteśmy ślepi, bo wydaje się nam, że widzimy wszystko, ale nie widzimy Ewangelii, choć Jezus mówi, że i do ślepych przychodzi jak do Bartymeusza, bo zawołał z ciemności: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!” (Mk 10,47). Cały ucisk może minąć, bo Pan przychodzi, „mimo drzwi zamkniętych” (J 20,19), a życie i codzienność - nasze „dzisiaj”, może stać się świętowaniem, rokiem łaski Pana. Rokiem kalendarzowym i liturgicznym, czasem zażyłości z Bogiem przez Jego Słowo.

„…stanął na drewnianym podwyższeniu, które zrobiono w tym celu” (Ne 8,4).

To jest chyba pierwszy opis ambony. Miejsce podwyższone, z którego powinno być widać i słychać słowo Boże. Na nic jednak ambona w kościele, jeśli nie będzie wywyższone w nas słowo Boże. Z pierwszeństwa słowa Bożego w nas (przed każdym innym słowem ludzkim), wypływa myśl o umieszczeniu Biblii na zaszczytnym miejscu w domu oraz pragnieniu słuchania Słowa we wspólnocie Kościoła, która - jako Jedno Ciało - może być ożywiona Jednym Duchem i posyłana do świata! (1 Kor 12,12-30). O tym przypomina nam Niedziela Słowa Bożego. Obyśmy zapłakali, odnaleźli i wywyższyli Księgę, bo o wiele więcej otrzymaliśmy niż naród wybrany, który powiedział: "Amen! Amen! Potem oddali pokłon i padli przed Panem na kolana, twarzą ku ziemi” (Ne 8,6).

Andrzej Prugar OFMConv

fot.: fr.ap



Ta strona wykorzystuje pliki typu cookie. Jeżeli nie wyrażasz zgody na ich zapisywanie, wyłącz ich obsługę w ustawieniach swojej przeglądarki.
Zamknij