Franciszkanie.pl - serwis informacyjnyFranciszkanie.pl - serwis informacyjny

"Przyjdźcie do wody..." (Iz 55,1)

10.01.2021 Andrzej Prugar

1. Jordan to rzeka jedyna w swoim rodzaju. Początki jej stanowią cztery potoki, który wypływają z południowych stoków gór Antylibanu i łączą się w dolinie w jedną rzekę. Płynąc dnem rowu tektonicznego, do Morza Martwego, Jordan ciągle niejako wgłębia się w ziemię i u swego ujścia jest 396 m poniżej poziomu morza. Zaczyna więc swoje nurty w górskich potokach i płynie do najniższych ziemskich poziomów naszej planety. Czyż nie jest obraz Bożej łaski i dobroci, która z nieba dociera do najgłębszych pokładów naszego życia? Słyszymy dzisiaj wołanie Boga: „przyjdźcie do wody…” (Iz 55,1). To głos Ojca, który woła nas, abyśmy zaczerpnęli nie tyle z tej konkretnej rzeki, ale z niezmierzonych „zdrojów zbawienia” (por. Iz 12,3).

2. Rzeka życia Bożego w nas. Jest w naszym klasztorze ikona, a w zasadzie tryptyk - trzy ikony (ostatecznie może i więcej niż tryptyk). Mijamy tę ikonę codziennie, schodząc  do zakrystii po wielu schodach, aby przygotować się i uczestniczyć we Mszy św., w liturgii, służyć w konfesjonale. Częścią tej ikony jest chrzest Jezusa w Jordanie. Jezus - największa Łaska Ojca dla nas - jest cały zanurzony w Jordanie, w jego najgłębszych nurtach. Każdy kto uwierzy, choćby był na dnie, powinien zobaczyć, że dna Jego dotknął Baranek Boga. Łaska życia Bożego rozlewa się i ożywia każdego grzesznika, zbuntowanego i umarłego. Wołanie Ojca nabiera jeszcze mocniejszego wyrazu: „przyjdźcie do wody…”, to znaczy przyjdzie do mojego umiłowanego Syna, w którym mam upodobanie (por. Mk 1,11). On jest - jak mówi św. Jan Chrzciciel - „mocniejszy” (Mk 1,7). Mocniejszy niż pokusa, niż grzech, niż szatan, niż śmierć. Kiedy wpłynie Jego obecność w nas - przez wiarę i sakramenty - wszelka ciemność zostanie wyrzucona na zewnątrz. Następuje przebóstwienie mocą Wody Żywej - Ducha Świętego.    

3. Niesieni przez Wodę Żywą. Św. Jan mówi, że przez wiarę możemy skierować ku siebie i podtrzymywać Wodę Życia w sobie (1 J 5,1nn). Jezus udziela nam swojego Ducha, który może nas nieść, aż ku brzegom wieczności. Potrafimy kochać Boga, odpowiedzieć Bogu jako grzesznicy, ale przede wszystkim jako Jego dzieci. Za każdym razem, kiedy przychodzimy, aby odnowić nasz chrzest przez sakrament pokuty, kiedy karmimy się Jego Ciałem odkrywamy, że przykazania Boga nie są ciężkie. Zmieniają się nasze obyczaje, postawy, zwyciężamy świat, to znaczy to wszystko, co sprzeciwia się Bogu. Płyniemy w Nim, bo On jest w nas. Wtedy Kościół staje się Rzeką Życia, która jest ratunkiem dla świata.

Andrzej Prugar OFMConv

Ikona oraz jej fragment autorstwa Grety Leśko, klasztor św. Franciszka z Asyżu w Krakowie, fot.: fr.ap



Ta strona wykorzystuje pliki typu cookie. Jeżeli nie wyrażasz zgody na ich zapisywanie, wyłącz ich obsługę w ustawieniach swojej przeglądarki.
Zamknij