Franciszkanie.pl - serwis informacyjnyFranciszkanie.pl - serwis informacyjny

Rozważaj i głoś Ewangelię. Wspólnota czyta Ewangelię wg św. Jana.

12.05.2015 Zew Bratni

Rozważaj i głoś Ewangelię.

Wspólnota czyta Ewangelię wg św. Jana

Silvano Fausti, S.I.

Książka ta, to jeden z najlepszych komentarzy, pomocnych w zrozumieniu Ewangelii wg św. Jana i jej wartości dla naszej wiary. Jest owocem wieloletnich doświadczeń i refleksji nad Ewangelią. Autor przy pisaniu książki posłużył się starożytną metodą lectio divina, gdzie głównym założeniem jest skupiona i przepełniona modlitwą lektura, która w Słowie szuka Tego, który mówi, aby wejść w dialog z Nim, a w ten sposób poznać Go, pokochać i coraz doskonalej podążać za Nim. Pomaga czytelnikowi wniknąć w misterium Słowa, które stało się ciałem w Jezusie Chrystusie, i pozwala angażować się coraz bardziej w dialog z Bogiem.

Komentarze mają prostą strukturę. W pierwszej części autor omawia orędzie w kontekście, w drugiej lekturę tekstu, a w trzeciej modlitwę tekstem i proponuje teksty biblijne do wykorzystania przy pogłębianiu lektury.

Ewangelia została napisana w tym celu, aby była czytana, rozumiana i przeżywana. Aby ją przeżyć, trzeba z niej uczynić przedmiot modlitwy: między słowem a czynem, pośrodku jest modlitwa, która jest nieskończonym oceanem.

Nikt nie jest mistrzem na drodze modlitwy. Ale Pan wspomaga nas i poucza przez Słowo i Ducha Świętego. Z naszej strony konieczne jest przygotowanie się i zaangażowanie, pozostawiając miejsce na działanie Boga.

Kto szuka przez lekturę, odnajduje przez medytację; kto szuka przez medytację, znajduje przez modlitwę; kto szuka przez modlitwę, odnajduje przez kontemplację; kto szuka przez kontemplację, znajduje przez zjednoczenie.

Metoda modlitwy tekstem Pisma Świętego

1.Rozpoczynam modlitwę - wyciszając się: przez chwilę milczenia; oddychając głęboko; myśląc o tym, że spotkam Pana; prosząc o przebaczenie popełnionych win i przebaczając z serca doznane krzywdy; stawiając się w obecności Bożej czynię znak krzyża; przez czas jednego „Ojcze nasz" patrzę, jak Bóg mnie widzi; czynię gest szacunku; rozpoczynam modlitwę, klęcząc lub w pozycji, która pomaga mi modlić się, prosząc Ojca, w imię Jezusa, o Ducha Świętego, aby moje pragnienie i moja wola, mój umysł i moja pamięć były ukierunkowane tylko na chwałę i służbę Jemu.

2. Skupiam się - wyobrażając sobie miejsce, w którym rozgrywa się scena, którą mam rozważać.

3. Proszę Pana oto, czego pragnę - będzie dla mnie darem to, co dany urywek Ewangelii zechce mi ofiarować, a co odpowiada temu, co Jezus czyni lub mówi w tym opowiadaniu.

4. Rozważam lub kontempluję scenę - czytając tekst powoli, punkt po punkcie; zdając sobie sprawę, że za każdym słowem jest Pan, który mówi do mnie; posługując się pamięcią dla przypomnienia, rozumem dla zrozumienia i zastosowania do mego życia, wolą do rozważenia prośby, dziękczynienia, miłowania i adoracji.

5. Kończę - rozmową z Panem jak przyjaciel z przyjacielem na temat tego, o czym rozmyślałem; kończę, odmawiając „Ojcze nasz”; wychodzę powoli z modlitwy.

Po modlitwie zastanawiam się krótko nad tym jak mi poszła modlitwa, pytając siebie: czy zachowałem metodę; jeśli poszła mi źle, to dlaczego; jaki owoc lub jakie miałem duchowe postanowienia.

 

Bezpośredni link do książki:

Wydawnictwo Franciszkanów „Bratni Zew”

 

 

 



Ta strona wykorzystuje pliki typu cookie. Jeżeli nie wyrażasz zgody na ich zapisywanie, wyłącz ich obsługę w ustawieniach swojej przeglądarki.
Zamknij