Franciszkanie.pl - serwis informacyjnyFranciszkanie.pl - serwis informacyjny

Śp. o. Piotr (Stanisław) Kyć (1931-2017)

06.10.2017 . kg

Franciszkanie.pl | Redakcja portalu

4 października 2017 r., w uroczystość św. Franciszka z Asyżu zmarł o. Piotr Kyć. Uroczystości pogrzebowe odbędą się w poniedziałek 9 października w Bazylice św. Franciszka z Asyżu oraz na Cmentarzu Najświętszego Salwatora w Krakowie.

O. Piotr urodził się 2 kwietnia 1931 r. w Porąbce w powiecie Olkuskim jako syn Filipa i Katarzyny z d. Domagałów. Ochrzczony został 6 kwietnia 1931 r. w kościele parafialnym w Porębie Górnej. Po ukończeniu szkoły podstawowej i szkoły średniej w wieku 17 lat wstąpił do Zakonu Franciszkanów. Katecheta z ostatniej klasy liceum w roku 1948 w opinii o absolwencie napisał: „Uczeń posiada charakter bardzo dobry: jest pobożny, skromny i koleżeński. Bardzo żywo interesuje się zagadnieniami religijnymi”. O. Piotr w prośbie o przyjęcie do Zakonu zadeklarował: „Pragnę poświęcić się pracy misyjnej. Chcę głosić Słowo Boże wśród ludzi niewierzących lub utrwalać wiarę wśród słabo wierzących. Chcę, aby wszyscy poznali miłość i dobroć Maryi i mogli korzystać z hojnie rozdawanych przez nią skarbów. Chcę pracować nad zbawieniem duszy własnej i moich bliźnich, aby jak najwięcej z nich mogło osiągnąć Królestwo wieczne”.

Nowicjat rozpoczął 1 września 1948 r., a pierwsze śluby zakonne: posłuszeństwa, ubóstwa i czystości złożył 5 września 1949 r. W opinii mistrza nowicjatu o. Piotr był: „zdolny, pracowity, cichy, spokojny, sumienny, delikatnego sumienia i uczuciowy, badający dokładnie swoje powołanie, człowiek szczery i prostolinijny”. Na początku formacji, kiedy przeczytał „Dzieje duszy” św. Teresy od Dzieciątka Jezus, aż tak zakochał się w świętej, że jego ostatnią modlitwą przed snem – jak mówił - nie była modlitwa do Jezusa czy Maryi, ale do św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Po odbyciu nowicjatu rozpoczął studia seminaryjne - filozofię w Gnieźnie w latach 1950 – 1952 i teologię w Krakowie w latach 1952 – 1956. Przed ślubami wieczystymi, które złożył 11 października 1953 r. zobowiązał się, że: „będzie zawsze okazywał jak największe posłuszeństwo, cokolwiek przełożeni według rygoru Kościoła nakazywać będą. Przy tym starać się będzie świecić dobrym przykładem, tak w czynie jak i słowie, aby wywiązywać się z tak zaszczytnych obowiązków wypływających z profesji solemnej, by stać się godnym otrzymać nagrodę obiecaną od Boga.” 25 czerwca 1955 r. przyjął święcenia kapłańskie.

W latach 1956–1961 r. studiował biologię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej oraz filozofię ścisłą na KUL-u. Bezpośrednio po studiach specjalistycznych został skierowany do klasztoru w Legnicy, gdzie wykładał biologię i chemię w Niższym Seminarium Duchownym do 1972 r., jednocześnie był duszpasterzem akademickim w Legnicy. W tym samym czasie podjął studia doktoranckie z zakresu biologii na Uniwersytecie Wrocławskim, które ukończył 6 czerwca 1968 r. obroną doktoratu.

W latach 1969–1971 zostały mu zlecone zajęcia z biologii ogólnej oraz ćwiczenia w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Potem przez ponad 20 lat wykładał genetykę i fizjologię roślin na KUL-u i UMCS-ie w Lublinie, będąc asystentem, adiunktem i kierownikiem Zakładu Biologii Ogólnej KUL (1976-1977). Był także wykładowcą filozofii chrześcijańskiej na KUL-u i filozofii przyrody w WSD Franciszkanów w Krakowie.

O. Piotr był również Asystentem prowincjalnym w latach 1977-1980 oraz 1996–2000. W 1989 r. Kapituła Prowincjalna wybrała go na prefekta studiów. W 1992 r. został wybrany na Przewodniczącego Komisji Prowincjalnej ds. Formacji i Nauki. Na początku lat 90. przewodniczył międzyprowincjalnej Komisji ds. Formacji, pracując nad Dyrektorium Formacji dla Prowincji Polskich. Od 1996 do 1998 był Rektorem WSD Franciszkanów w Krakowie. Był członkiem Komisjids. Wychowania i Nauki oraz członkiem Komisji Prowincjalnej ds. Apostolstwa. W 1996 r. został nominowany przez Prowincjała Asystentem ds. Misji. Od 1998 r. przebywał w Krakowie w klasztorze św. Antoniego, pełniąc przez 10 lat obowiązek sekretarza ds. animacji misyjnej. W 1999 r. wprowadził niedziele misyjne w parafiach jako stały element animacji misyjnej. Zapoczątkował spotkania opłatkowe dla krewnych franciszkańskich misjonarzy. Redagował i wydawał przez wiele lat biuletyn informacyjny pt. „Nasze misje franciszkańskie”. Często powtarzał za Janem Pawłem II, że „wszyscy ochrzczeni są misjonarzami” i że „każdy powinien być misjonarzem w swoim najbliższym środowisku i otoczeniu”. W ramach animacji misyjnej był odpowiedzialny za adopcję serca dzieci z krajów misyjnych. Towarzyszył siostrom zakonnym, które tworzyły nowe wspólnoty. Od 2001 został spowiednikiem sióstr klarysek w Nowym Sączu.

Oprócz pracy dydaktycznej i naukowej o. Piotr działał w Ruchu Ekologicznym św. Franciszka z Asyżu. Rozwinął ponadto wakacyjne duszpasterstwo w ramach spływów kajakowych. Pierwsze z nich organizował dla uczniów Niższego Seminarium Duchownego, gdzie był Rektorem i dla studentów z Legnicy, Wrocławia i Lublina. „Na pierwszym spływie nabrałem przekonania, że jest najlepszą formą odpoczynku, bycia z przyrodą w ustawicznie zmieniającej się jej formie, integracji międzyludzkiej, wymiany myśli i formacji duchowej” – wyznał swego czasu. Z okazji jubileuszu 60-lecia Kapłaństwa w 2015 r. odbył się w Krakowie kajakowy zjazd spływowiczów. Z tej okazji została wydana książka pod tytułem: Kajaki, nad całym światem kajaki! Spływy kajakowe z o. Piotrem Kyciem w latach 1968–2005 pod redakcją Jadwigi Wartalskiej. Wówczas spływowicze wspominali: „Uczyłeś nas sztuki wypływania na głębię. Ojcze Piotrze, dosłownie i w przenośni – przez prawie 40 lat – w tym niezwykłym wakacyjnym duszpasterstwie <na wodzie> […]. Za to, ze zechciałeś Ojcze Piotrze, wypływać właśnie na głębię i pokazywać każdemu z nas kierunek, byśmy mogli płynąć dalej samodzielnie, dziękujemy Ci za to z całego serca […]. Nasz spływ kajakowy to fantastyczna przygoda z przyrodą, człowiekiem, Bogiem”.

3 listopada 2016 r. o. Piotr trafił do szpitala. Po zdiagnozowaniu zawału serca natychmiast przeprowadzono operację. Po długiej hospitalizacji w dwóch szpitalach, 22 grudnia 2016 r. został przewieziony do klasztoru, gdzie bracia objęli go stałą opieką pielęgnacyjną pod nadzorem lekarza i pielęgniarki.

W pierwszych dniach października stan o. Piotra diametralnie się pogorszył. 4 października parę minut po 21 w otoczeniu modlących się braci o. Piotr Stanisław Kyć odszedł do Pana.

o. Robert Kiełtyka

sekretarz prowincji



Ta strona wykorzystuje pliki typu cookie. Jeżeli nie wyrażasz zgody na ich zapisywanie, wyłącz ich obsługę w ustawieniach swojej przeglądarki.
Zamknij