Franciszkanie.pl - serwis informacyjnyFranciszkanie.pl - serwis informacyjny

Św. Kinga i jej klasztor w Starym Sączu

06.07.2017 kg .

Franciszkanie.pl | Redakcja portalu

6 lipca 1280 r. św. Kinga „ku chwale Bożej, ku uczczeniu świętej Boga Rodzicielki Maryi i błogosławionego Franciszka” ufundowała klasztor w Starym Sączu. Z okazji kolejnej rocznicy tego wydarzenia mamy dla Was coś specjalnego! O miejscu, w którym żyją, o jego historii i świętej fundatorce napisały dla nas Siostry Klaryski ze Starego Sącza! Zapraszamy do lektury!

W roku 2017 świętujemy Wielki Jubileusz 725-lecia śmierci, a raczej narodzin dla Nieba św. Kingi (1292-2017). Wypada więc przypomnieć sobie i Czytelnikom, kim jest ta wyjątkowa Święta.

Urodziła się 4 marca 1234 r., w Esztergom, jako córka króla węgierskiego Beli IV i Marii, córki cesarza bizantyjskiego Teodora I Laskarisa. Mając pięć lat, posłuszna woli rodziców, w roku 1239 przybyła do Polski, by po osiągnięciu odpowiedniego wieku poślubić księcia krakowsko-sandomierskiego Bolesława, syna Leszka Białego. Została powierzona opiece Matki Bolesława, Grzymisławy. Zaślubiny miały miejsce w 1246 r. w Krakowie. Było to małżeństwo zawarte ze względów politycznych. Chodziło bowiem o wzmocnienie państw, polskiego i węgierskiego, w obronie przed najazdami tatarskimi. Kinga i Bolesław żyli w małżeństwie niespełnionym. Ojciec Święty Jan Paweł II w homilii kanonizacyjnej wyjaśnił, że „Ten sposób życia, dziś może trudny do zrozumienia, a głęboko zakorzeniony w tradycji pierwotnego Kościoła, dał św. Kindze tę wewnętrzną wolność, dzięki której z całym oddaniem mogła troszczyć się o sprawy Pana, prowadząc głębokie życie religijne”.

Kinga wspierała męża w sprawowaniu władzy, a dla poddanych miała serce i dłonie matki. Opiekowała się chorymi, niosła pomoc moralną i  materialną potrzebującym. Ofiarowała swój bogaty posag na potrzeby księstwa spustoszonego przez Tatarów. Książę Bolesław, wdzięczny Kindze, oddał jej za to Ziemię Sądecką w wieczyste posiadanie (w 1257 r.). Wyraził też zgodę na wybudowanie klasztoru. Pociągnięta ideałami św. Franciszka i św. Klary z Asyżu, wraz z mężem wstąpiła w szeregi III Zakonu. Po śmierci Bolesława w 1279 r., przeniosła się z Krakowa do Sącza, gdzie doprowadziła do końca budowę klasztoru dla sióstr klarysek. 6 lipca 1280 r. wydała akt fundacyjny. Warto przytoczyć jego fragment: „My, Kunegunda, Pani i właścicielka Sącza [...] postanawiamy: we wspomnianej wyżej miejscowości Sącz ma być założony i wzniesiony Klasztor Panien zakonu świętej Klary, ku chwale Boga i świętej Bogarodzicy Maryi oraz ku czci chwalebnego wyznawcy, błogosławionego Franciszka, dla wzmocnienia naszej świętej wiary i dla zbawienia duszy naszego małżonka i naszej własnej. W tym domu mają zamieszkać Ksieni i wspólnota sióstr tego zakonu i służyć Panu w bojaźni dniem i nocą, a wyzbywszy się woli własnej, niech wyrzekną się siebie i swego mienia i kroczą przed Bogiem w świętości i sprawiedliwości, postanowiwszy wejść do życia, idąc ciasną drogą i wąskim przejściem, i słusznie trzeba je wesprzeć w ich doczesnych potrzebach, bo w ten sposób w pokoju i z oddaniem będą służyły Panu, otrzymają nagrodę pobożnego życia, a bliźnim przyniosą owoce modlitw i dobry przykład. Chcemy zatem, by nie cierpiały niedostatku, a natomiast postępowały w życiu duchowym”.

Na rzecz klasztoru Fundatorka zapisała miasto Sącz i dwadzieścia dziewięć wsi. Przez kilka lat administrowała tymi dobrami. 24 kwietnia 1289 r. złożyła śluby zakonne. Wreszcie mogła realizować swoje powołanie do całkowitego oddania się Bogu. Jako klaryska była przykładem rozmodlenia, miłości bliźniego, pokory i innych cnót. Złożona ciężką chorobą odeszła do Pana 24 lipca 1292 r.

Spontaniczny kult, który dał o sobie znać zaraz po jej śmierci, zatwierdził papież Aleksander VIII 11 czerwca 1690 r. W 1715 r. papież Benedykt XIII ogłosił bł. Kingę patronką Królestwa Polskiego i Litwy. Starania o kanonizację natrafiały na różne przeszkody, ale Pan Bóg wybrał najlepszy czas i najlepsze miejsce – 16 czerwca 1999 r., Stary Sącz. Kanonizacji dokonał Papież Polak, obecnie święty – Jan Paweł II, na włościach św. Kingi, w pobliżu jej klasztoru. Warto było tak długo czekać...

Od czasów, w których św. Kinga chodziła po Ziemi Sądeckiej, klasztor przeżywał różne burze dziejowe. Przetrwał wszystko dzięki Bożej Opatrzności wypraszanej przez swoją Fundatorkę i Matkę. Jej kult ciągle żywy przejawia się w różnych formach tradycyjnych i współczesnych. W swoich relikwiach jest obecna w wielu miejscach w Polsce i poza jej granicami. Istnieje ruch pielgrzymkowy i turystyczny, nasilający się w miesiącach letnich. Lipiec jest szczególnie poświęcony czci św. Kingi. Punktem kulminacyjnym jest specjalna Nowenna i uroczystości odpustowe.  W każdy poniedziałek w ciągu roku, po Mszy Świętej wieczornej odczytywane są podziękowania i prośby zanoszone do Boga za wstawiennictwem naszej Świętej Matki. W każdą sobotę o godz. 10.00 jest celebrowana Msza Święta sanktuaryjna. Św. Kinga jest Patronką Diecezji Tarnowskiej i Służby Zdrowia w tej diecezji, patronką przedszkoli i licznych szkół, patronką samorządowców w całej Polsce, patronką górników. Trudno wyliczyć wszystkie formy kultu, gdyż jest ich bardzo wiele.

Mieszkańcy Starego Sącza zawsze uważali św. Kingę za swoją patronkę i opiekunkę. W roku 2014 Rada Miejska upoważniła Burmistrza Starego Sącza i Przewodniczącą Rady Miejskiej do wystąpienia z prośbą do Stolicy Apostolskiej, za pośrednictwem Biskupa Tarnowskiego Andrzeja Jeża, o ustanowienie św. Kingi oficjalną Patronką Starego Sącza. Prośba została rozpatrzona pozytywnie. Dekret Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów został wydany 17 grudnia 2015 r.

24 maja 2016 r. Rada Miejska w Starym Sączu przyjęła uchwałę w sprawie nowego herbu gminy Stary Sącz z wizerunkiem św. Kingi. Po zatwierdzeniu projektu przez komisję heraldyczną przystąpiono do realizacji dzieła.

Decyzję Stolicy Apostolskiej o obraniu św. Kingi patronką Starego Sącza uroczyście ogłosił Ksiądz Biskup Ordynariusz Andrzej Jeż w czasie Mszy Świętej celebrowanej na Placu Papieskim 19 czerwca 2016 r., w 17-tą rocznicę kanonizacji Pani Sądeckiej.

To wielkie wydarzenie poprzedziła osobliwa wigilia. 18 czerwca o godz. 20.00 na dziedzińcu klasztornym miała miejsce prapremiera Oratorium o św. Kindze. Libretto napisały siostry, muzykę skomponował Piotr Pałka z Krakowa. W roku bieżącym będzie można ponownie wysłuchać Oratorium w niedzielę 23 lipca na starosądeckim Rynku o godz. 19.00. Wraz z  Wykonawcami i Organizatorami serdecznie zapraszamy!

I jeszcze coś o nas…

Naszą wspólnotę tworzy 30 sióstr, w tym 2 nowicjuszki i postulantka. Rdzeniem naszego życia jest modlitwa – wspólnotowa (Eucharystia, Liturgia Godzin) i osobista (rozważanie słowa Bożego, adoracja Najświętszego Sakramentu). Modlimy się w intencjach Kościoła i świata, a także w intencjach polecanych nam przez pielgrzymów oraz przekazywanych telefonicznie, listownie i e-mailem.

W ramach obowiązku wykonujemy prace, którymi służymy sobie we wspólnocie: gotowanie, szycie, opieka nad chorymi siostrami, oraz prace związane z życiem (funkcjonowaniem) sanktuarium: troska o kościół, kaplicę św. Kingi, zabytki klasztorne, odpisywanie na listy, posługa przy furcie. Dodatkowo, na ile czas pozwala, siostry wykonują ręcznie różańce, kartki okolicznościowe, komplety bielizny kielichowej, malują obrazy, figurki gipsowe, haftują… Wykonane przez nas prace często są darem wdzięczności dla dobroczyńców; stanowią także jedno ze źródeł naszego utrzymania.

W sumie… nie robimy nic wielkiego, ale często jesteśmy świadkami „wielkich rzeczy”, które Pan Bóg działa w życiu osób proszących nas o modlitwę, o czym dowiadujemy się z podziękowań, np.: narodziny oczekiwanego dziecka (szczęśliwi rodzice często przesyłają nam zdjęcia swoich pociech), uzdrowienie, pojednanie z Bogiem…  

siostry klaryski

Zapraszamy na stronę internetową Sióstr: www.klaryski.stary.sacz.pl.



Ta strona wykorzystuje pliki typu cookie. Jeżeli nie wyrażasz zgody na ich zapisywanie, wyłącz ich obsługę w ustawieniach swojej przeglądarki.
Zamknij