Franciszkanie.pl - serwis informacyjnyFranciszkanie.pl - serwis informacyjny

„Trzeba bowiem, ażeby królował” (1 Kor 15,20)

22.11.2020 Andrzej Prugar

Jezus nazwany jest w Apokalipsie „Panem panów i Królem królów” (Ap 17,14). Tytuł więc Jezus Chrystus Król Wszechświata nie należy tylko do przeszłości, ale przede wszystkim do przyszłości i dopiero w wieczności poznamy w całej pełni znaczenie tego tytułu. Teraz natomiast jest czas na poznawanie i zbliżanie się do Jezusa Króla i Jego królestwa. Dlaczego ten jedyny tytuł należy się Jezusowi Chrystusowi i nikomu innemu? Jakie to ma znaczenie dla nas na teraz i w kontekście wieczności?

Po pierwsze. Jezus „zmartwychwstał jako pierwszy” (1 Kor 15,20). Jeśli my pokonamy śmierć to dlatego, że jesteśmy połączeni przez wiarę z naszym Królem. Prawdziwy król pokonuje wroga. Największym zaś wrogiem człowieka jest śmierć, do której doprowadził człowieka grzech. Czytamy więc w uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata: „Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli… Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy. Jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć” (1 Kor 15, 20. 25-26).

Po drugie. Prawdziwy Król jest blisko wszystkich poddanych i wszystkim chce służyć, aby dla nich i z nimi królować. Właśnie to potrafi tylko Bóg-Człowiek, Jezus Chrystus; potrafi być najbliżej najsłabszych. Najwyższy potrafi być najmniejszym i nie wstydzi się tego, nawet gdy najmniejszy znalazł się w niewoli i stał się bezradny. Król jak pasterz szuka owiec, znajduje, przegląda, uwalnia, bo owce „rozproszyły się w dni ciemne i mroczne” (Ez 34,12). Król jest wśród najmniejszych i utożsamia się z najmniejszymi. Wszyscy, którzy chcą być z Bogiem i królować z Nim na wieki, również powinni być zarówno blisko Niego jak i najmniejszych braci i sióstr. To weryfikuje uczniów Jezusa i będzie kryterium wejścia do Jego królestwa na wieki (Mt 25,31–46).

Po trzecie. Król Jedyny daje czas nam, ludziom i grzesznikom do nawrócenia, przemiany, poprawy. Możemy poznać kim jesteśmy, jaki jest nasz cel. Możemy odkrywać jak Wielki i jak Bliski jest nasz Bóg. Możemy poznawać głębie Jego miłości i przepaści naszego grzesznego serca. Możemy poznawać, co nas czeka i jak potężna jest łaska, która razem z Jezusem przyszła na świat, jest dostępna w Kościele i, dzięki której możemy stawać się podobni do Niego, do Króla. Czas to dar Króla właśnie po to, aby przemienić siebie i innym pomóc w przemienianie: „aby Bóg był wszystkim we wszystkich” (1 Kor 15,28).

Andrzej Prugar OFMConv

fot.: fr.ap, Oblicze Jezusa w zwieńczeniu łuku kaplicy Matki Bożej Bolesnej, Kraków, bazylika św. Franciszka z Asyżu.



Ta strona wykorzystuje pliki typu cookie. Jeżeli nie wyrażasz zgody na ich zapisywanie, wyłącz ich obsługę w ustawieniach swojej przeglądarki.
Zamknij