Franciszkanie.pl - serwis informacyjnyFranciszkanie.pl - serwis informacyjny

Wrocław

16.04.2015

Klasztor pw. św. Karola Boromeusza

ul. Krucza 58 
53-411 WROCŁAW 
tel. 71 361 52 65; fax. 71 338 06 14 
e-mail: franciszkanie@boromeusz.wroc.pl 
www.boromeusz.franciszkanie.pl

Historia

WrocławDziesięć lat po śmierci św. Franciszka, jego duchowi synowie dotarli do Wrocławia i założyli tutaj klasztor przy obecnym placu Biskupa Nankiera. Za fundatora klasztoru uważa się księcia Henryka Pobożnego.

Pierwotnie kościół był pod wezwaniem św. Jakuba Apostoła. Podczas napadu tatarskiego w 1241 r. zarówno kościół jak i klasztor uległy zniszczeniu. Odbudowane zostały w 1256 r. dzięki wydatnej pomocy księżnej Anny, wdowy po Henryku Pobożnym. Przy tym kościele - jednym z największych we Wrocławiu - franciszkanie byli do roku 1529, kiedy to książę przekazał go norbertanom, posiadającym do tego czasu klasztor na wyspie Ołbin.

Norbertanie, obejmując kościół franciszkanów zmienili jego patrona na: "św. Wincenty" i przebywali w nim do kasaty w 1810 r. Po kasacie, w klasztorze mieścił się sąd. W czasie II wojny światowej kościół został bardzo zniszczony. Zarówno budynek klasztorny jak i zniszczony kościół pozostały w rękach władz państwowych.

Obecnie w klasztorze znajduje się wydział polonistyki Uniwersytetu Wrocławskiego, a remontowany przez wiele lat kościół został w latach dziewięćdziesiątych przekazany Archidiecezji Wrocławskiej. Kuria przeznaczyła go najpierw na potrzeby duszpasterstwa wojskowego, a gdy duszpasterstwo przeniosło się do odbudowanego po pożarze wieży kościoła garnizonowego św. Elżbiety, kuria przekazała go diecezji greckokatolickiej na katedrę.

Książę, zabierając franciszkanom kościół św. Jakuba, dał im w zamian kościół św. Doroty i św. Stanisława. Kościół ten, zbudowany przez cesarza Karola IV w 1351 r., do czasu przekazania go franciszkanom był kościołem augustianów-eremitów.

W r. 1686 kościół został gruntownie odrestaurowany i służył franciszkanom do 1810 r. czyli do kasaty klasztoru. Po kasacie klasztor zamieniono na więzienie dla kobiet, a przy kościele urządzono parafię. Obecnie klasztor ten nie istnieje.

Po II wojnie światowej i po odzyskaniu przez Polskę Dolnego Śląska, franciszkańska Prowincja św. Antoniego i bł. Jakuba Strzemię starała się o zwrot kościoła lecz starania te nie odniosły skutku. Kościół pozostał w rękach kleru diecezjalnego. W zamian, władze archidiecezji przekazały franciszkanom dosyć zniszczony kościół pod wezwaniem św. Karola Boromeusza. Jeszcze pod koniec XIX w. obecny teren parafii św. Karola oraz parafii sąsiednich należały do parafii Matki Bożej na Piasku.

Historia tego kościoła rozpoczęła się 1892 r., kiedy zbudowano kaplicę pod wezwaniem św. Karola Boromeusza, później - św. Ignacego. W miejsce starej kaplicy zbudowano kościół, przy którym mieści się parafia prowadzona przez jezuitów.

3 marca 1900 r. kardynał Jerzy Kopp erygował przy tej kaplicy samodzielną parafię. W latach 1910-12 zbudowano dla parafii nowy i okazały kościół pod wezwaniem św. Karola Boromeusza. Parafia św. Karola należała do liczniejszych parafii Wrocławia - np. w r. 1910 liczyła prawie 10.000 wiernych. Działały przy niej liczne związki religijne, dla których również franciszkanie z Karłowic (Bracia Mniejsi) spełniali posługi duchowe. Podczas działań wojennych w 1945 r. kościół bardzo ucierpiał. W 1947 roku po objęciu kościoła, nasi współbracia wytrwale go odbudowywali i remontowali, aż do całkowitego usunięcia zniszczeń. Przy tej odbudowie szczególnie zasłużył się br. Mikołaj Paluch, odznaczony później orderem papieskim "Pro Ecclesia et Pontifice". W latach siedemdziesiątych w kościele założono witraże projektu Łukasza Karwowskiego z Krakowa.

W kościele, w absydzie bocznej nawy, znajduje się cieszący się czcią wiernych obraz Matki Bożej Łaskawej. Z tej racji Kardynał Henryk Gulbinowicz, dekretem z 3 maja 1993 r. ustanowił Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej - Opiekunki małżeństwa i rodziny. Półtora roku później - 11 września 1994 r. obraz ten został ukoronowany koronami papieskimi.

W latach 1998-99 kościół odmalowano, sprawiono nową posadzkę i ławki. Odnowiona i upiększona świątynia wrocławska służy jako centrum religijne licznej parafii św. Karola. W latach siedemdziesiątych został również rozbudowany budynek mieszkalny przez dobudowanie sal katechetycznych, pomieszczeń służących celom parafialnych, a także mieszkań dla braci.

W latach 2009-2010 w kościele na „Kruczej” wymieniono wszystkie ławki na nowe, dębowe, z herbem franciszkańskim po obu bokach. Obecnie dzięki tej inwestycji podjętej wspólnym wysiłkiem i ofiarności parafian, mamy w miarę jednolity wystrój wnętrza kościoła.

W roku 2012 parafia otrzymała relikwie św. Karola Boromeusza z Mediolanu. Stało się to pretekstem do ekspozycji wszystkich relikwii w kaplicy Matki Bożej Łaskawej wokół Obrazu Maryi. Dołączyły do tych relikwii także najnowsze: z krwi św. Jana Pawła II, św. Stanisława Bpa i Męczennika oraz Bł. Jakuba Strzemię, Św. O. Pio, Św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego oraz siedmu relikwii umieszczonych w jednym relikwiarzu - odprysku z kolumny biczowania P.J., św. Weroniki Giuliani, św. Leona Wielkiego, św. Alfonsa M. Liguori, św, Franciszka de Hieronimo, św. Jana od Krzyża i św. Pacyfika z San Severino.

Relikwie stanowią otoczenie Obrazu MB. Zważywszy, że w kaplicy odbywa się całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu, Wrocławianie nazwali to miejsce „małym niebem na Kruczej” (obecność P.J. Matki Bożej i świętych). Od roku 2009 czyli od 15 rocznicy koronacji Obrazu, w miesiącach od maja do października odprawiane są w sanktuarium Nabożeństwa Fatimskie. Od 6 lat prowadzone są prace konserwatorskie nad zewnętrzną elewacją kościoła, któremu stopniowo przywracane jest dawne piękno.



Ta strona wykorzystuje pliki typu cookie. Jeżeli nie wyrażasz zgody na ich zapisywanie, wyłącz ich obsługę w ustawieniach swojej przeglądarki.
Zamknij